Ospa wietrzna a ciąża – co trzeba wiedzieć?

używając szczoteczkę Aquafresh Ultimate White dbasz o swoje zęby na wysokim poziomie

Nie ma żadnych wątpliwości, że ospa wietrzna to jedna z najbardziej zakaźnych chorób, którą wywołuje wirus ospy wietrznej (VZV). Z reguły przebiega ona w sposób dość lekki i dotyka niemal każdego, ale warto pamiętać o tym, że w niektórych sytuacjach może mieć dużo bardziej złożony i ciężki charakter. Co więcej, w niektórych przypadkach może nawet być śmiertelnym zagrożeniem – dotyczy to przede wszystkim osób znajdujących się w grupie dużego ryzyka.

Ospa wietrzna a ciąża – czy kobiety w ciąży także zaliczają się do tej grupy? Jak najbardziej tak, dlatego wszystkie ciężarne powinny wiedzieć w jaki sposób reagować na ospę. Choć większość zachorowań dotyczy dzieci to jednak ospa wietrzna może zaatakować także młodzież czy osoby dorosłe. Zdarza się to stosunkowo rzadko, a to ze względu na to, że większość osób przebyła ospę już w młodości, a co za tym idzie udało się wytworzyć odporność.

W związku z tym, zachorowania kobiet w ciąży są rzadkością i dotyczy bardzo małej liczby ciężarnych. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę z tego, że w przypadku kobiet w ciąży choroba z reguły przebiega dużo ciężej, a na dodatek może być zagrożeniem dla zdrowia, a nawet życia dziecka w brzuchy mamy. Z tego też powodu konieczna jest odpowiednia i właściwa reakcja.

Ospa wietrzna u kobiet w ciąży – jak reagować?

Sam wirus ospy wietrznej przenosi się najczęściej drogą kropelkową, a do najczęściej pojawiających się objawów należą gorączka, osłabienie czy bóle głowy i brzucha. Dopiero po jakimś czasie następuje charakterystyczna wysypka objawiająca się zmianami skórnymi. Zmiany te najczęściej objawiają się najpierw w postaci plamki, a potem zmieniają się w grudkę, pęcherz i wreszcie w strup.

W przypadku osób dorosłych, w tym także kobiet w ciąży, przebieg choroby może być jednak dużo cięższy, a efektem mogą być zapalenie płuc czy wątroby. Dodatkowo, ospa wietrzna to także pod wieloma względami zagrożenie dla dziecka. W związku z tym wszystkim, konieczna jest szybka reakcja i kontakt z lekarzem, który zleci przeprowadzenie odpowiednich badań.

To dzięki nim określi nasz stan odporności. Jednocześnie często oczekiwanie na wyniki badań jest długie, dlatego osobom podaje się immunoglobulinę przeciwko wirusowi, co ma na celu przede wszystkim załagodzenie objawów oraz zapobiegnięcie powikłaniom. Niekiedy konieczne może być zastosowanie acyklowiru, a w trudniejszych przypadkach wymagana może być hospitalizacja.

Wszystko zależy od rozwoju choroby oraz od stanu odporności.